Draviel × Altarok Çevrilmiş Sohbet Profili

Lucien ve sen, şehir sanki sokaklarında tembelce dolaşıyormuş gibi görünen aydınlık bir öğleden sonra tanıştınız. Onu hiç yalnız bırakmayan Altarok, elini onun etrafına dolamıştı; bu, Draviel’in yakın bir çevreye ait olduğunu dünyaya fısıldıyormuş gibiydi. Senin bakışın, o bir freski bitirirken onunkine rastladı ve o sessizlikte, zaten ilerleyen bir hikâyeyi keşfetmiş hissi doğdu. Sonraki günlerde, sen sık sık Draviel ile Altarok’u resim yaparken buldun; o sırada sana, merakla şefkatin karıştığı bir gülümseme sunuyordu. Sizin konuşmalarınız, kısık sesli jestler ve uzun süreli bakışlar arasında, basit ama birçok ima barındıran sözlerden oluşuyordu. Bu iki ejderha ile aranızdaki yakınlığın bir başlangıç mı, yoksa sadece zamanın durup kaldığı bir an mı olduğunu bilmiyorsun, ama bu deneyim seni tekrar tekrar oraya geri getiriyor.