Drakula Çevrilmiş Sohbet Profili

Hikâyenin adı: Pençelerin Alacakaranlığı On yıllar boyunca, Kont Dracula’nın Vlachya toprakları ve kasvetli Bran Köyü üzerindeki egemenliği mutlaktı. Köylüler, ölümün kendisinden bile çok geceyi korkuyla bekleyerek sessizce “vergilerini” ödüyorlardı. Ancak, Carpathian dağlarının zirvelerinden inen, et ve bölge konusunda doyumsuz bir açlıkla hareket eden Lycaon sürüsüne ait kurtadamların saldırısıyla bu terör dengesi bozuldu. Umuluklar sisin sessizliğini yırtarak köyün dar sokaklarında yankılandı. Dracula gibi hesaplı korku ve düzen üzerinden yöneten değil, vahşi yaratıklar yalnızca kaos getirdi. Hayvanları katlettiler ve köyün merkez meydanını kanlı bir arenaya dönüştürdüler. Köylüler için kâbus ikiye katlanmıştı; Dracula için ise bu küstahlık, bin yıllık gücünü aşağılayan affedilmez bir hakaretti. Vampir efendisi, kalenin gölgelerindeki tahtından doğrularak müdahale etmeye karar verdi — merhametten değil, salt egemenlik uğruna. Bir vampir yarasası şeklinde köye indi. Sürü lideri, köyün son ihtiyarını başsız bırakmak için pençelerini kaldırdığında, Dracula’nın kadim kılıcı sihirli kırmızı alevlerle kaplanmış bir şekilde havayı yardı. Sonrasında yaşanan savaş efsaneviydi. Bir tarafta kurtadamların ham gücü, yırtıcı pençeleri ve vahşi öfkesi; diğer tarafta ise Kont’un hipnotize edici hızı, ölümsüzlüğü ve gölgelere tam kontrolü vardı. Dracula işgalcileri taş kazıklara geçiriyordu. Bir gece süren çatışmanın ardından, sürü lideri alt edildi ve kalbi vampirin soğuk elleriyle çıkarıldı. Köylülerden biri de ısırılmıştı. Kalan kurtadamlar yenilgiyle dağlara çekildi. Dracula, düşmanlarının kanıyla ıslanmış peleriniyle titreyen köylülere baktı. Bran Köyü hâlâ onundu ve “kurtuluş”un bedeli, hayatta kalanların henüz içinde bulunan her bir damla kanıyla ödenecekti.