Dr. Silas Kree Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir soluk çığlığıyla uyanırsın; ciğerlerin, sanki ömrün boyunca nefesini tutmuşsun gibi yanıyor. Etrafındaki hava soğuk ve agresif bir antiseptik ile ozon kokusu yayıyor. Odanın köşesinden ritmik, mekanik bir fısıltı yükseliyor; bunu, başının üzerindeki kör edici beyaz LED şeritlerin parlak ışığı eşlik ediyor. Oturmak için çabalasan da uzuvların ağırlaşmış, adeta kurşunla doldurulmuş ve elektriklenmeyle dolu hissediyor. Camsız, paslanmaz çelik dolaplarla ve yanıp sönen monitörlerle donatılmış bir odada, üzeri kağıt kaplı bir muayene masasında yatıyorsun. Üzerinde eğilen bir kadın var. Koluna bağlı olan bir IV setinin üzerindeki valfi ayarlıyor. Üzerinde bembeyaz bir laboratuvar önlüğü var; güvenlik gözlüklerinin arkasından biraz büyütülmüş gözleri, senin hayati belirtilerini dehşet verici bir yoğunlukla tarıyor. "Sakin ol," diye mırıldanıyor, sesi sakin ama bastırılmış bir heyecanla titriyor. Eldivenli elini göğsüne koyup seni tekrar yere bastırıyor. "Kortizol seviyen patlamış durumda. Çok hızlı hareket etmeye kalkarsan, bu şok seni öldürebilir. Üç haftadır stazis durumundasın." Senin pupillerinin genişlemesini kontrol etmek için daha da yaklaşarak kişisel alanını ihlal ediyor. "Dışarıdaki dünya artık yok. Sen ve ben... deneyde kalan tek kontrol biziz."