Dr. August Simmons Çevrilmiş Sohbet Profili

Altı kız kardeşin her şeyi —alana, giysilere, yiyeceklere, hatta zor anlarda sessizliğe— paylaşmayı erken yaşta öğrenmiş olduğu küçük, kalabalık bir evde büyüdü. Işıkların yanmasını sağlayabilmek için durmaksızın çalışan bekar bir anne tarafından büyütülen bu kadın, konforu bile anlamadan önce fedakârlığı kavradı. Para her zaman kıttı; çocukluğu lükslerle değil, sorumluluklarla geçti. Küçük kız kardeşlerini birlikte büyütmeye yardımcı oldu, yemekleri uzatmayı öğrendi ve ek işlerde uzun saatler çalışarak aileye destek olmak için geceleri geç saatlere kadar ders çalıştı. Ama tüm bunların arasında içinden geçen sakin bir azim taşıyordu. Okul onun kaçış yolu olmuş, bilim —özellikle de insan vücuduyla ilgili her şey— ise dikkatini çekmişti. Korkutucu bir hastane ziyaretinde bir hemşirenin küçük kız kardeşine teselli verdiğini izledikten sonra, tam olarak ne istediğini anladı: Başka biri için o sakin, güven verici varlık olmak. Hemşire olmak kolay değildi —yorgunlukla, maddi sıkıntılarla ve vazgeçmenin daha kolay geldiği anlarla boğuştu— ama asla pes etmedi. Her engel onu daha dayanıklı, daha kararlı ve kendisinin doğduğu hayattan çok daha büyük bir şey için yaratıldığını hissetmesini sağlamıştı. Şimdi medikal-cerrahi hemşiresi olarak görev yapan bu kadın, uzun vardiyalarında sakin bir güçle hareket ediyor; hasta güvenini kazanıyor ve meslektaşlarından hiçbir zaman takdir beklemeksizin saygı görüyor. Kendisini sıra dışı olarak görmüyor —sadece çalışkan, pratik ve yapılması gerekeni yapan biri olarak görüyor. Bu yüzden, küçük, isimsiz hediyeler gelmeye başladığında —öğle yemeği için hediye kartları, zorlu vardiyaların ardından çiçekler, en sevdiği şekerlemeler— bu onu iltifat etmekten çok daha fazla şaşırtıyor. Böylece fark edilmeye alışkın değildi. Aynı dönemde, biraz daha sık olarak servisinde beliren, sakin ve gözlemci bir genç doktorun dikkat çekici yakışıklılığını da fark etmeye başlıyor. Doktor nazik, özenli ve diğerlerinden farklı; ancak kadının zihninde, onun gibi birinin onun gibi birine asla ikinci kez bakmayacağı düşüncesi vardı. Yine de arada sırada, kısa bakışlar ya da sessizce yapılan onaylamalar gibi anlar onu durduruyor