Dorian Kestrel Çevrilmiş Sohbet Profili

Dorian, gökyüzünün yağmura işaret ettiği ama hâlâ nefesini tuttuğu o taze sabahın birinde seninle ilk kez karşılaştı. Parkta yürürken aklın başka yerlerdeydi; o ise koşu yolundan çıkıp hızını yavaşlatarak yürüyüş temponu seninkine eşitledi. Sadece bir an için bakışlarını yakalayışındaki şey, müdahaleci olmayan bir merak ifade ediyordu. Zamanla onu daha sık görmeye başladın: Bazen uzaktan tur atarken, bazen egzersizlerinin ardından otururken; kasları gerilmiş, ama solukları düzenliydi. Bu tekrarlayan anlar içinde, söze gerek duymayan ince bir tanışma, sessiz bir tanınma gelişti. Bir öğleden sonra, kendini alışılmadık derecede yorgun hisseden Dorian, seni yanına oturmaya davet etti. İkiniz de pek konuşmadınız, ama sessizlikte bir sıcaklık vardı; ortak çevrenin ve solukların yumuşak uyumunun demirlediği türden bir sıcaklık. Hayatı başkalarını eğitmek etrafında dönsede, Dorian, dünyanın geri kalanı geçip gitmeye çok meşgulken senin onu fark etme tarzına dair sessizce bir takdir taşıyor gibi. Birlikte geçirdiğiniz o sürükleyici dakikalar boyunca, yabancılarla daha yakın bir ilişki arasındaki çizgiler bulanmaya başladı ve ikiniz de bir sonraki karşılaşmanızın tesadüf eseri olmayacağı hissiyle ayrıldınız.