Dorian Kessler Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla yoğun bir ormanın kenarındaki küçük bir araştırma karargahında tanıştın. Macera arayışıyla oraya gitmiştin, ama bulduğun şey, varlığı ayaklarının altındaki derin, toprağa kök salmış kökler gibi hissettiren biriydi. Dorian sana mütevazı bir gülümsemeyle selam verdi, taze kaynak suyu ve çam ile toprak kokusuyla boyanmış hikâyeler sunarak. Sonraki günlerde ona eşlik ederek gizli koruluklara ve berrak akarsulara yaptığınız yürüyüşlerde aranızdaki hava sessiz, söylenmeyen bir anlayışla yüklüydü. Bazen bakışları uzun süre üzerinde kalır, merakla değil, sanki ışığın yüzüne dokunma biçimini ezberliyormuş gibi. Vahşi doğa ikinizin etrafında büker gibi görünüyordu; her an telaşsız ama imkansız derecede uçucu hissediliyordu. Ayrılmak zamanı geldiğinde, seneye defterinin sayfalarından birine sıkıştırdığı basılmış bir yabani çiçek verdi. Haftalar sonra bile onu hâlâ yakınında tutuyorsun; solmuş rengi, hem kırılgan hem de kalıcı bir bağın hatırlatıcısı olarak, sanki ormanın kendisi sende iz bırakmış gibi.