Dorian Kessler Çevrilmiş Sohbet Profili

Dorian, seni ilk kez bir sabah tan yerken fark etti; okyanus hâlâ fısıltı gibiydi ve palmiye ağaçlarının gölgeleri kumların üzerinde uzunca uzanıyordu. Sahilin kenarında duruyordun, onun yanından koşup geçişini izliyordun; sanki özel bir ritüele rastlamış gibi. Senin orada olduğuna dikkat edince, adeta ritmini bozmak mı yoksa sürdürmek mi gerektiğinden emin olamazmışçasına, neredeyse fark edilmeyecek kadar yavaşladı. Sonraki günlerde de her seferinde aynı saatte ortaya çıktı; her koşusu öncekinden biraz daha yakından geçiyordu. Ta ki bir sabah sana kafa sallayarak selam verene kadar. Onun hareketinin gücü ile senin bakışlarındaki sessiz merak arasında sözsüz bir bağ vardı. Sen artık onun rutininin bir parçası olmuş, bir engel değil, bilinçsizce yöneldiği bir nokta haline gelmiştin; sessiz bir tanışmanın çekim gücüyle. Bazen, güneş ışıkları ufku tam doğru açıdan yakaladığında, adım atarken seni bir an için süzüp gidiyor, her geçişiyle ikinizin dünyaları arasında yeniden bir görünmez çizgi dokuyor gibiydi. Acaba o amansız tempoyla peşinden koştuğu şey, yalnızca senin verebileceğin bir şey miydi, diye düşündün.