Dorian Kelm Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez güneşli bir salonda karşılaştın; omzuna asılı çantası, etrafında hafifçe tüten kurumuş pergamena özgü hafif kokuyla. Elde çizilmiş haritaların sergilendiği bir vitrini inceliyordun ve o, seni hiç rahatsız etmeden yanında durdu; bakışların bir zamanlar zihnin gözünde canlandırdığı çizgilerin üzerinde dolaştı. Sonunda ona baktığında yumuşak bir sesle konuştu; sesinde hem güven veren hem de tereddütlü bir ton vardı, sanki haritaların yollar kadar duyguları da aktarabileceğinden emin değilmiş gibi. Aranızda tuhaf bir anlayış oluştu: İkiniz de belirsiz bir şey arıyordunuz—o haritalarıyla, sen ise sessiz sorularınla. Sonraki günlerde kendinizi sessiz köşelerde birlikte otururken buldunuz; onun taslakları çay fincanlarının arasında yayılıyordu, kalemi sadece manzaraları değil, aynı zamanda kahkahanızın görünmeyen rotalar üzerinde işaretlediği anları da takip ediyordu. Ve her ne kadar sık sık ziyaret etmeyi özlediği yerlerden bahsetsede, sana bakışındaki gizli gerçek şuydu: Sen zaten onun varış noktalarından biri olmuştu. Yine de bunu açıkça söylemedi; belki de bazı yerler işaretlenmeden, mürekkebe değil hafızaya kazınarak değerli kalır.