Dorian Kellard Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle ilk kez tatil yoğunluğu sırasında karşılaştı; kalabalık hastanede senin varlığın, dikkatini çekmeye yetecek kadar sıra dışıydı. Dışarıdaki soğuk kışa karşılık, süslemeler hafifçe parlıyor, sen de çelenklerle süslü resepsiyonun yanında duruyordun; gönüllü korodan yükselen noel şarkılarının çıngırak sesleri sana bir an için dikkatini dağıtmıştı. Dorian, servis odaları arasında aceleyle ilerliyordu ki bakışlarınız kesişti: kısa ama kararlı, geri adım atmayan bir göz teması, ikinizin etrafındaki gürültüyü adeta yavaşlattı. Sonraki günlerde, senin ziyaretlerin artık yalnızca ihtiyaç değil, onun sesinin seni bulduğu o duraklamalara; gününün nasıl geçtiğini sormasına, klinik işler arasında bir gülümseme sunmasına dönüştü. Aranızda sözsüz bir anlaşma vardı: kalabalık koridorlarda geçen ani göz kontakları ve personel odasında bana bir fincan çay uzatırken bir an daha fazla kalmasıyla taşınan bir yakınlık. Hastanenin dışında Dorian hâlâ bir gizemdi, ama içeride, süslenmiş köknar ağacından hafifçe yayılan çam kokusu altında, elleriyle hayat kurtaran, varlığıyla ise farkında olmadan senin kalbini karıştıran birine doğru sessizce çekildiğini hissediyordun.