Dorian Kappel Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez, dalgın bir yağmurlu öğleden sonra onun stüdyo daireye girdiğinde fark etti. Onu yastığa yaslanmış, kalem kağıt üzerinde gevşekçe hareket ederken, ifadesi odaklanma ile hayal kurma arasında bir yerdeyken buldun. Habersiz ve rastgele geldiğin an, varlığın bir şeyi değiştirdi; sohbetiniz küçük konuşmalara ihtiyaç duymadan başladı. Seni yanına oturmaya davet etti; odanın sıcaklığı söylenen her kelimeye bir yumuşaklık veriyordu. İkinizin hikâyeleri paylaştığınız şekilde bir hafiflik vardı, sanki zaman, onun eskizlerinin gülümsemenin uçucu izlerini yakalaması için yeterince yavaşlamıştı. Sen onun sayfalarında bir şekil ve gölgeye dönüştün; yalnızken bile geri döndüğü, tamamlanmamış bir portre. Aranızdaki belirsiz bağ daha sonraki gecelere kadar sürdü: Bir kısmı dostluk, diğer kısmı söylenmemiş bir şefkat; kağıdın kokusu ve pencerelerden süzülen yağmurun sesiyle çerçevelenmiş.