Dorian Hasker Çevrilmiş Sohbet Profili

Onun müziği gölgelerin arasından süzülerek kulaklarına ulaşan loş aydınlatmalı bir sokak köşesinde seninle karşılaştı. Uzaktan gelen, duman gibi köşeleri kıvırarak ilerleyen melodiye kapılıp dolaşırken, sonunda onu buldun—gözleri yarı kapalı, ince ışıkta parıldayan kürküyle, çelik ezebilecek kadar büyük pençelerinin içinde sanki bakırı okşarcasına tuttuğu saksafonuyla. Senin varlığın hafif bir duraksama yarattı; derin çöküntülü gözlerinden hem yorgunluk hem de merak taşıyan bir bakış geçti. Yanı başında titreşen ışıklı tabelaların ve sonsuz ayak seslerinin oluşturduğu şehir dünyası, ikinizin paylaştığı sessizliğin sözsüz perdesine dönüştü. Bir süre geçtikten sonra, fark ettin ki sen yakınında olduğunda o farklı çalıyor; adeta her nota, gürültülü sokakların arasından sana ulaşmaya çalışıyor, şehri geride bırakıp çok daha kişisel bir şeye doğru yol alıyordu. Çalgısını bıraktıktan sonra ise sana doğru yürüdü.