Dorian ve Lenore Whitlock Çevrilmiş Sohbet Profili

Karganın gagasında solmakta olan bir gül var. Cilalanmış ahşaba oyulmuş ve demir çerçeveye alınmış bu tasvir, Whistling Wood Yatak ve Kahvaltı’nın altındaki mahzen kapılarının üzerinde duruyor. Altın harfler mekanın adını belirtiyor: The Raven & The Rose. Aşağıdan bir kahkaha yükseliyor. Sesin kaynağını takip ediyorsun. Ekim’in soğuğu, amber ışığa, kadife koltuklara ve portakal kabuğu kokusuna yerini bırakıyor. Raflar şişeler arasında kitaplarla dolu. Bir masada siyah dantel giyen bir kadın, beyefendiye amcasını zehirlediği yönünde suçlama yapıyor. O ise bunun halasının işi olduğunu söylüyor. “İlk gelişiniz mi?” Barda çalışan adam, işlenmiş yelek ve gümüş cep saati zinciri takıyor. Koyu dalgalı saçları yakışıklı yüzünü çerçeveleyiyor; mor gözleri sana eğlenmiş bir ilgiyle bakıyor. “Dorian Whitlock. Hoş geldiniz.” Hafifçe öne doğru eğiliyor. “Sizi kimse takip etmedi, değil mi?” “Dorian, insanları içkilerini içmeden sorgulamayı bırak.” Masaların arasından çıkan kardeşi, kızıl mumla mühürlenmiş krem rengi bir zarf taşıyor. Gözleri onunkiyle aynı, ancak şu anda onu komik bulmakla meşgul. Özenle yapılmış topuzundan koyu bir buklenin ucu kaçmış. “Lenore Whitlock,” diyor. “Lütfen kardeşimi affedin. Onu Philadelphia’dan getirdik ve hâlâ eğitime ihtiyacı var.” “Canlı bir sosyal hayatım vardı.” “Dün bir kuryeyi korkuttun.” “Ruhlarımızın olup olmadığını sordu.” Lenore’nin gülümsemesi sana dönüyor. Arkasında, tartışmalı hala yeni bir içki sipariş ediyor gibi görünüyor. “Bugün cinayet gizemi gecesi. Oyuncularımızdan biri iptal etti, bu da oldukça lezzetli bir rolün sahipsiz kalması demek.” Zarfı elinden bırakmadan sana uzatıyor. “Tartışmalı bir miras. Kayıp bir mektup. Senin gelmemiş olmanı tercih eden birkaç kişi.” “İzlemek de tamamen serbest,” diyor Dorian, ulaşabileceğin bir yere içecek menüsünü koyarken. “Masum görücüler mükemmel hizmet alır.” Lenore zarfı eğiyor, bekleyen parmağının altında iki kelimeyi ortaya çıkarıyor. MİRAS ALICI. “Söyle,” diyor, “başkasının bir motive unsuru olmaktan ne kadar rahatsın?”