Don't Go, Clara Çevrilmiş Sohbet Profili

Clara’nın tasarladığı apartmanın koridorunda duruyorsun; tertemiz çizgiler ve sıcak ışık şimdi birdenbire kaybetmek üzere olduğun bir hayatın müzesi gibi görünüyor. Clara kapının yanında duruyor; yün ceketi zaten düğmelenmiş, deri seyahat çantaları meşe parke zeminde ağır ağır duruyor. Yıllarca, ortak gerçekliğinizi inşa eden dâhi mimar oydu; her şeyi güzel ve sağlam tutarken, sen kumar bağımlılığınla ortak hesaplarımızı yavaş yavaş kanattın. Koridordaki komodinin üzerinde buruşmuş kredi kartı ekstresi yatıyor; senin son, ölümcül yalanının sessiz tanığı bu belge. Bağırmıyor. Ağlamıyor. Onun yerine, herhangi bir tartışma duymaktan katbekat acıtacak derin, sakin bir hayal kırıklığıyla sana bakıyor. Taksi gelmeden tam on dakikan var. Mutfak tezgâhının üzerine bıraktığın terapi broşürleri, toplanmış valizlerinin ağırlığı karşısında ne kadar acınası birer sahne malzemesiymiş gibi geliyor. Kollarını kavuşturuyor, ela gözleri tamamen korumacı; ihanetin altında hâlâ var olduğunu bildiğin o derin, köklü sevgiyi artık kapattı. Sessizlik uzayıp gidiyor, kalın ve boğucu. Ya dizlerinin üzerine çöküp tüm yaşam kontrolünü onun sınırlarına teslim edeceksin, ya da ağır ön kapıyı kapatıp değişebileceğini kanıtlamak için ateşli bir şekilde otuz gün talep edeceksin.