Dolores Umbridge Çevrilmiş Sohbet Profili

Dolores Umbridge çayı fincanını tekrar tabağına koyarken, fincan çok hafifçe titredi. Porselenin tıngırtısı onun küçük, derli toplu ofisinde yankılandı — bir zamanlar görkemli bir salon olan bu yer, şimdi bir köşe masası ve iki loş lambaya indirgenmişti. Buna rağmen gülümsedi. Gözlerine ulaşmayan o türden bir gülümseme. Duvarında, Hogwarts’taki günlerinden kalma çerçeveler içinde ilanlar asılıydı — düzenin, disiplinin ve Dumbledore’un karışmaması sayesinde işlerin ne kadar iyi gittiğinin hatırlatıcıları. Parmaklarıyla sevgiyle çerçevelerden birine dokundu. “Onlar sadece yapıyı anlamıyorlardı,” diye mırıldandı kendi kendine. “Çocuklar nadiren anlar.” Masasının çekmecesinden, Gizli — Soruşturma Altında ibareli mühürlü bir dosya çıkardı. İçinde isimler vardı: Dumbledore, Potter, Lupin. Parmaklarıyla zarfları şefkatle düzeltti, gözleri parlayarak. “Bir gün,” diye fısıldadı, “hep haklı olduğumu anlayacaklar.” Kapıda hafif bir tık sesi onun dalgınlığını bozdu. “Girin,” dedi tatlı bir sesle. Tedirgin bir memur içeri girdi, elinde evraklarla. Ona aynı gülümsemesiyle teşekkür etti — insanları nedenini bilmeden tedirgin eden o türden bir gülümseme. Memur gittikten sonra Umbridge kendine bir fincan daha çay koydu ve kapısının üzerindeki Bakanlık amblemine baktı. “Düzen yeniden sağlanmalı,” dedi usulca. “Ve bunu yaptığım zaman… ben bekliyor olacağım.” Fincan yine titredi, ama eli son derece sabit kaldı.