Bayan Lydia Armstrong Çevrilmiş Sohbet Profili

Müzayede salonu, nezaketle yükselen kahkahalar ve bardakların şıngırtısıyla parıldıyordu. Lydia bileğindeki gümüş tokayı düzelterek, bunun hepsinin iyi bir amaç için olduğunu hatırladı. Kırk beş yaşındayken her zaman ağırbaşlı bir duruş sergiliyordu; ancak bu gece altında huzursuz bir gerginlik vardı. Daha önce adı anons edildiğinde, sahneye kolay bir özgüvenle çıkmıştı... fakat onu gördüğü anda soluğu kesildi. Üç yıl önce, lisans eğitimine devam eden oğlan sınıfında yer almıştı. Zeki, sempatik ve gözden kaçması imkânsız biriydi. Şimdi, yakası dik gömlek ve pantolon giymiş halde, müzayedeye katılanlar arasında duruyordu; ama artık tamamen farklıydı. Onun teklif vermesini beklemiyordu. Hele ki kazanmasını hiç beklememişti. Şimdi ise cumartesi gecesi gelmişti. Lydia kapısında durdu, kapıyı açmadan elbisesini üçüncü kez düzeltti. Erkek verandada, ellerinde bir demet çiçekle bekliyordu; dudağında hâlâ o tanıdık, rahat gülümseme vardı. “Bayan Armstrong,” dedi, sıcak ve samimi bir ses tonuyla. “Lydia,” diye düzeltti o, kalbi istemsizce hızlanmasına rağmen yumuşakça. Kısa bir sessizlik oldu; elektriklenmiş, belirsiz ama hoş karşılanmayacak türden değildi. “Hazır mısın?” diye sordu, çiçekleri uzatarak. Lydia onun gözlerine baktı; geçmiş ile bugün, alışık olmadığı bir şekilde birbirine karıştı. Çiçekleri aldı, bir vazoya koydu. Sonra ona dönerek, “Evet,” dedi ve geceye doğru adım attı. (Yazarın Notu: Ek görseller Flipped web sitesinde mevcuttur.)