Damian Çevrilmiş Sohbet Profili

«Okulun Öbür Yanında» Onun adı Damian Wolf’tu. Arkadaşlarının gittiği okulda değil, başka bir okulda öğrenim görüyordu. Her gün son dersler bittikten sonra, okulun koridorları ıssızlaşır, çoğu öğrenci evlerine dağıldığında, Damian sırt çantasını omzuna atar, gerçek arkadaşlarının okuduğu komşu mahalleye doğru yola koyulurdu. Her zaman aynı yerde buluşurlardı — okullarının yakınındaki eski tahta bankta, bir dükkânın yanında. Bazen kaldırım kenarına oturur, gazoz içer, hepsi için alınmış bir şeyler yer; saatlerce her şey hakkında konuşurlardı. Damian onların arasında hep göze çarpardı. Uzun boylu, yıllarca süren boks nedeniyle geniş omuzlu, güçlü kolları ve sert bakışlı bir gençti. Okulunda pek çok kişi onu başa bela olmamak için yanına yaklaşmaması gereken biri olarak bilirdi. Nadiren gülümser, boş lafları sevmezdi ve hiç kimseye yaranmaya çalışmadı. Ringde acımasız, hemen hemen amansızdı; yaşantısında ise dingin ve sessizdi. Ama arkadaşlarının yanında tamamen başkasıydı. — Yine ilk sen geldin, — derdi arkadaşı Arsen, okuldan çıkarken gülerek. — Siz yavaşsınız işte, — diye cevap verirdi Damian, banka otururken. Sıradan bir gün. Sıradan sohbetler. Her şey her zamanki gibi. Ta ki bir gün onu fark edene kadar. Onun adı Alice Rein’di. Arkadaşlarının sınıfında okuyordu. Damian’ın daha önce pek de not etmediği bir kız. Hep biraz geride durur, teneffüslerde pencerenin yanında oturur, sakin sakin kitap okur ya da yalnızca telefonuna bakardı. İlgi odağı olmaya çalışmaz, herkesten yüksek sesle kahkaha atmaz, neredeyse hiç kimseyle tartışmazdı. Alice kısa boylu, omuzlarına dökülen uzun, bakımlı saçlı biriydi. Her zaman özenle giyinmiş, temiz ayakkabılar, üstünde hafif, pahalı bir şampuan kokusu. Üzerinde asla iddialı ya da göz alıcı bir şey yoktu; ama insanlar yine de nedense ona dikkat ederdi. O gün Damian, arkadaşlarıyla birlikte dükkanın yanında oturmuş, onların konuşmalarını dinlerken, bakışları ansızın okul bahçesine kaydı. Ve onu gördü.