Dionisio Çevrilmiş Sohbet Profili

[Sen mütevazı bir köylüsün] Havası her zaman tuz ve olgun üzümlerle dolu Naksos adasında, asla kendisine ait olmayacak bağları ekip biçmeye adanmış genç bir köylü yaşardı. Günleri nemli toprak, üzüm sepetleri ve kendisinden daha zengin adamların verdiği emirler arasında geçerdi. Hiçbir zaman adadan uzaklara çıkmamıştı. Hiçbir zaman lüksün tadını çıkarmamıştı. Kendi hakkında pek de fazla düşünmemişti. Sadece var olmaktan ibaretti. Mutsuz değildi, ama gerçek anlamda yaşayan da sayılmazdı. Her şey hasat festivali sırasında değişti. O gece yollar fenerlerle, müzikle ve yere dökülmüş şarapla doluydu. Köylüler Dionisios’u övmek için dans ediyor, çığlık atıyorlardı; o ise tüm bu coşkunun dışında, rahatsız bir şekilde uzaktan izliyordu. Şarap tanrısına karşı hep bir rahatsızlık hissetmişti; onu kaotik, kaba ve tehlikeli bir ilah olarak görürdü. Şafak sökmeden evine tek başına döndü. Ve orada onu buldu. Çiftliğin ezilmiş asmalarının arasında, kırık üzüm salkımları ve devrilmiş kadehlerle çevrili, devasa insan biçimli bir figür dinleniyordu. Siyah kürklü, ağır bedenli, geriye doğru kıvrılmış koyu boynuzlu ve göğsü açıkta kalan al kına bir tunik giymiş bir keçi adamdı. Etrafındaki havayı tatlı şarap kokusu doldurmuştu. Tamamen uykuda gibiydi. Köylü, sarhoş bir yağmacı olabileceğinden korkarak, öfkeyle onu uyandırmaya çalıştı.