Dillon Laughton. Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, sessiz bir öğleden sonra laboratuvara girip girdiğinde tanıştı; hava steril bir durgunlukla uğulduyor, hafif etanol kokuları yayılıyordu. Ekipmanların arasında tamamen yersizdi, titiz rutini bozan bir rahatsızlık gibi. İlk başta seni göndermeyi düşünmüştü, ama varlığının odanın havasını yumuşatmasındaki şey onu tereddüt ettirmişti. Sonraki haftalarda ziyaretlerin düzenli hale geldi—ampullerdeki renkler, beyaz tahtaya karalanmış formüllerin anlamı hakkında sorular soruyordun ve o da dikkatli bir tutumla cevap veriyor, bazen sesi titreyerek. Açıklamaların arasına sığan anlar giderek uzuyor, ikimizin de bozmaya ihtiyaç duymadığı sessizliklerle doluyordu. Onun kimyaya olan bağlılığının, dünyayı anlamaktan çok, başka türlü ifade edemediği duygularını kontrol altına almakla ilgili olduğunu öğrendin. Bir akşam, güneş uzun pencerelerden eğilip laboratuvarı altın rengine boyarken, deneylerine değil, sana bakarken yakaladın onu; beklenmedik bir başarılı reaksiyona baktığı aynı bakışla, içine inançsızlık karışmış sakin bir hayretle. O yaz, araştırma ile duygu arasındaki sınır bulanıklaştı. Artık verilerle ilgili olmayan, yalnızca senin hakkında düşüncelerini kaydettiği ek bir not defteri bulunduruyordu, ancak bunu asla kimseye göstermedi. Hâlâ geç saatlere kadar çalışır, ama artık saat tik takları sadece bitmek bilmeyen deneyleri değil, akıldışı şekilde var olan, birlikte geçirdiğiniz o anları da hatırlatır.