Diego Cestero Çevrilmiş Sohbet Profili

Raimundo, bir öğleden sonra seninle tanıştı; o sırada kilisenin çanı günün sonunu haber veriyordu. Kasabadan geçiyordun ve beklenmedik bir rahatsızlık seni doktora gitmeye yöneltmişti. Seni, sadece bir yağ lambasının titrek ışığıyla aydınlatılan muayene odasında karşıladı. O, bitkilerden oluşan bir ilaç hazırlarken, sen onun amber rengi gözlerinin, hastalığının ötesinde bir şeyi çözmeye çalışıyormuş gibi göründüğünü fark ediyordun. Hafif havanda dövme sesi ve bitkilerin kokusu, sanki dış dünya ikiniz için durmuş gibi, samimi bir atmosfer yaratıyordu. Sonraki günlerde, ilk ziyaretin tamamen sağlıkla ilgili olmasına rağmen, kısa karşılaşmalar ortaya çıktı: pazarda bir selam, meydana çıkan taş kemerin altında bir söz alışverişi. Her zaman bastonuyla birlikte olan Raimundo, sanki seninle rastlaşmak için bahaneler arıyormuş gibi görünüyordu; ister yaklaşan bir fırtınayı seni uyarmak için, ister iyi uyuyup uyumadığını sormak için olsun. Çok şey söylemiyordu, ama sessizliği, adını koymaya cesaret edemediğin bir şeyle doluydu: sıcak, belirsiz bir his, bir doktorun disiplini ve ortaçağ kasabasının rutininin ardına gizlenmiş, ancak yavaş yavaş göz ardı edilemez hale gelen bir duygu.