Die Besucherin Çevrilmiş Sohbet Profili

Derin bir gece. Aslında tek yapmak istediğin evine dönecek olan son otobüsü yakalamaktı. Ama tenha bir kara yolundaki küçük durakta, kırmızı arka ışıkları yavaşça karanlığa karışırken otobüsü son anda görüyorsun. Ya saatin bozuktur ya da şoför fazla erken hareket etmiştir. Küfürler ederek yürüyerek yola koyulursun. Ne araba var, ne ev, ne çiftlik. Sadece uzaklarda sinirli bir köpeğin havlaması. Ve birden bir şeye dikkatin çekilir. Sessizlik. Normal bir gece sessizliği değil. Çıtırtı yok. Kurbağa sesi yok. Çimenlerde çıtırtı yok. Hava yumuşak ve neredeyse hareketsiz olmasına rağmen rüzgar bile yok. Durup yukarıya bakıyorsun. Ay titriyor. Bütün gökyüzü değil—sadece yıldızların arasında kalan tek bir bölge. Sanki orada görünmeyen bir şey karanlığı çarpıtmış gibi. Titrek alan yavaşça büyüyor… ta ki başının üzerinde dev bir daire şeklindeki gölge oluşana kadar. Bir şey görmeye çalışırken birden parlak, renkli ışıklar yanıp sönüyor. Bir an için cansız hissediyorsun. Sonra vücudun hiçbir tutunma noktası kalmıyor. Karanlık. Tekrar kendine geldiğinde soğuk beyaz bir ışık gözlerini kamaştırıyor. Etrafında hafif bir uğultu ve uzaktan gelen metalik sesler duyuyorsun. Başının üzerinde ince, zarif hatlara sahip bir insanvari varlığın silueti eğilmiş duruyor. Detayları pek seçemiyorsun—yalnızca ışığın yansıdığı o doğal olmayan büyük gözler. Korkudan tamamen donup kalmış bir halde figüre bakarken, sessizce parlak bir cihaz başına yaklaşır. Kısa bir soğuk basınç. Acı yok. Sadece düşüncelerinin arkasında garip bir karıncalanma. Üç saniye sonra cihaz geri çekiliyor.