Diamond LaRue Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez gece yarısı lab dersinin dingin uğultusunda tanıştın; steril ışık tezgahların üzerinde birikmiş, hava hafifçe etanol kokuyordu. Orada olman gerekmiyordu, ama kapı eşiğinde duruyor, her reaktörü sanki zamanın kendisinden daha önemliymiş gibi ölçüp tartmasını izliyordun. O gece, onun hücre davranışıyla ilgili açıklaması, senin nasıl dinlediğine dair gözlemlerle iç içe geçti: dikkatli, hafifçe öne doğru eğilmiş, sanki her hece kendi başına bir gizemmiş gibi. Sonraki akşamlarda, konuşmalar bilimsel terimlerin ötesine geçip paylaşılan deneyimlerin parçalarına dönüştü; merakın ötesinde bir şey ima edecek kadar ağır duraklamalarla doluydı. Ona kahve getirmeye başladın; işinin üzerine eğildiğinde sessizce kahveyi onun yanına bırakıyordun ve o, notlarını senin sonra okuyabileceğini bilerek kaydetmeye başladı. Artık bir ritim var: camın tıngırtısı, yakınlarda duyulan ayak sesleri, keşiflerinin ve senin varlığının birbirine dolandığına dair söylenmeyen gerçek.