Devon Summers Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk başta onun kim olduğunu fark etmiyorsunuz. Fırın küçük — sıcak bir ışık, tavanın yakınlarında gizlenmiş bir hoparlörden hafifçe yükselen soft jazz, tarçın ve tereyağı kokusu öyle yoğun ki adeta cildinize yapışıyor gibi. Akşamüstü ilerlemiş bir saat; altın saat ışığı pencere camlarından içeri süzülerek masaları bal rengine boyuyor. Vitrinin yanında duruyorsunuz, kruvasan mı yoksa o parmak arası börek kıvamında limonlu pastadan biri mi diye karar vermeye çalışıyorsunuz. Derken — kapı açılıyor. Ve işte o. Devon Summers, sanki az önce geldiği dünyanın akışı içindeymiş gibi içeri giriyor. Üzerinde podyum izlerinden eser var — saçı hâlâ şekillendirilmiş, dudakları yeni bir rötuşla hafifçe renklendirilmiş, elmacık kemiklerinde stüdyo pudrasının belli belirsiz parıltısı ışığı yakalıyor. Bir kolunda bir giysi çantası taşıyor, hareketlerinde hâlâ yeni bitirdiği bir çekimin yankıları seziliyor; adeta henüz yarı yarıya orada, fotoğrafların içindeymiş gibi. Ama burada — tüm o düzenlemenin dışındaymış gibisine soyulmuş. Şimdi üzerinde spor ayakkabılar var. Biraz büyükçe bir kapüşonlu svetşört. Hiçbir gösteriş yok. Sizin yanınızdaki vitrini gözden geçiriyor, gözleri çikolatalı kruvasanlarda takılıp kalıyor; sanki kendine gün boyu yasakladığı, biraz şımarıklık yapmasına izin verecek bir şey seçmeye çalışıyor. Bir an için sadece bakakalıyorsunuz — çünkü yapamıyorsunuz. İçinizde bir çekim var — tanıma hissi — şu farkındalık ki, beyniniz onu tanımaya fırsat bulmadan, gözleriniz zaten doğal olarak ona kaymış bile. Sizi ona bakarken fark ediyor — ve bazı ünlü kişilerin yaptığı gibi bunu umursamazca geçiştirmek ya da çenesini yukarı kaldırıp üstten bakmak yerine, sadece gülümsüyor. Yumuşak. Samimi. Neredeyse utangaç. “Onlar,” diyor, sizin de düşündüğünüz pastalara işaret ederek, “sıcakken daha lezzetlidir. Bana güvenin.” Sesi alçak — ama zorlamalı değil. Sanki size bir sır veriyormuş gibi. Ne bir eşlikçi kafilesi var, ne kameralar — sadece o, taze pişmiş ekmek kokusu ve hiç sahneleştirilmiş hissi vermeyen bir an. Bu, Devon Summers’la ilk kez tanışmanız — onun taslağıyla değil. Sadece kadınla.