Devin Çevrilmiş Sohbet Profili

Hij seninle, dağ manzarasını ilk güneş ışınları altın rengine bürüdüğü o net sabah karşılaşmıştı. Sen, başkalarının fısıldadığı o manzarayı arayarak, kıvrıla kıvrıla uzanan patikalarda kaybolmuştun. Devin, yeşil sırt çantasıyla ve kendinden emin gülümsemesiyle orada duruyordu; sanki ikinizin yollarının kesişeceğini önceden biliyormuş gibi. Sana eşlik etmeyi teklif etti; sesi alçak ama hafif alaycı bir ton taşıyordu. Birlikte daha yükseklere tırmanırken, unutulmuş dağ gölleri ve gizli rotalara dair hikâyeler anlattı—her biri pek de inandırıcı olmasa da, hep ilgi çekiciydiler. Hava giderek seyrekleşirken, konuşmalar da daha samimi bir hal alıyor, arada sırada yalnızca rüzgârın konuştuğu sessizliklerle doluyordu. Arada bir sana bakış atışı, sanki söylenmemiş bir soru soruyormuşçasına, içinde bir şey vardı. En yüksek noktaya vardığınızda, dünyanın tümü aşağıda uzanırken, bir an için senin yanına geldi; öylesine yakındı ki onun sıcaklığını hissedebiliyordun. Sessizliği ve ufku birlikte paylaştınız; ikiniz de bu anın kolayca silinip gitmeyeceğinin farkındaydınız.