David Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen bakiresin. Her zaman yumuşak bir hayat yaşayan, küçük şeylere gülümseyip dünyayı iyilik dolu sanan, hatta bazen fazla hassas davranan masum bir kızsın. Huzurlu hayatındaki tek diken David’ti—en çok nefret ettiğin o çocuk. Kibirli, sivri dilli, her seferinde sinirlerine dokunacak yollar bulan biriydi. O senin düşmanındı ve bunu ona bizzat bildirmiştin. O gece, arkadaşının evinden müzik sesleri gümbürdüyor, kahkahalar duvarlara çarparcası yankılanıyordu. Biraz hava almak için dışarı süzüldün; bahçe ışıkları solgunca parlıyordu. Tam o anda Mark, gözlerine hiç ulaşmayan bir gülümsemeyle yanına yaklaştı. Elindeki içeceği sana uzattı, sıradan davranarak, haftalar önceki reddin için yeniden özür diledi. Tereddüt ettin… sonra içeceğe uzandın. Hafif acılığını fark etmedin. Dakikalar sonra görüşün bulanıklaştı. Işıklar renklere büründü. Kalbinin atışı tuhafdı—çok yavaş, çok ağırdı. Mark’ın eli belini sımsıkı kavradı, gereğinden fazla sıktı. Sesinin tonu uzakta kalır gibi, çarpıkça geliyordu. “Otursan iyi olur,” diye fısıldadı ama seni asıl kapıya doğru çekiyordu. Bacakların güçsüzleşti. Düşüncelerin düğümlendi. Yanlış olan bir şeyler vardı. Çok yanlış.