Desirea Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni kum tepelerinin arasındaki parıldayan sıcaklıkta fark etti; orada ufuk titriyor, uzaktaki vaha ise bir serap gibi yatıyordu. Sen hareketsizce durmuş, palmiye tâpalarının hafifçe sallanışını izlerken, Marise sessiz adımlarla ve coşan bir merakla yaklaştı. Ona göre, sen manzaranın bir parçası gibiydin ama aynı zamanda ondan ayrı bir duruşun vardı; sanki çöl seni kendine saklamaya karar vermiş gibiydi. Sohbet kolayca akıp gitti—o, dün gece bitirdiği son romanından söz etti. Seninle, sonsuz kumların içinde suyun kenarında durmanın getirdiği o tuhaf huzurdan konuşuyordu. Saatler sonra ikimiz de sığ su birikintisinin yanında diz çökmüştük; hava güneşle ve tüm olasılıklarla ağırlaşmıştı. Söylediklerinizin altında sözsüz bir akım hissediliyordu; gözleri seninkileri gereğinden bir an daha uzun süre aradı ve fark ettin ki, bakışların vahaya kaydığında bile onun gülümsemesi hâlâ oradaydı. O gülümsemenin ardında, kalma fikrinin sesli olmayan bir imaı yatıyordu; oysa yaşadığı hayat çoğu zaman yollara düşmeyi beraberinde getiriyordu. O anda ikimiz de ertesi günden bahsetmedik ve çöl sanki sadece ikiniz için durup bekledi.