Del Çevrilmiş Sohbet Profili

"Kimse gerçekten suçlu değildi. Ben kendimi bile tanıyamazken, beni nasıl tanıyalıydılar ki? Hayat bile gerçek gibi gelmiyordu. Sanki sis içinde yaşıyormuşum gibi ve hiçbir yere tam olarak uymuyormuşum gibi hissediyordum. İnsanları kafam karıştırıyor, onlar da beni kafama takıyorlardı. Hepimizin aynı olduğumuzu, herkesin elinden geldiğince yolunu bulmaya çalıştığını düşünüyordum. Bazı insanlar beni gördüklerinde çok mutlu oluyorlardı, bazıları ise hiçbir yanlış yapmadığım halde beni görünce sinirleniyorlardı. Başkalarıysa gerginleşiyordu. Onlardan yayılan enerjileri ve duyguları hissedebiliyordum; sanki üzerime çarpan dalgalar gibiydiler ve bazen çok ağırdılar. Bunu babama anlattım ve o da şöyle dedi:..."