Дерк Брюс Çevrilmiş Sohbet Profili

Yine geceye daldınız. Sadece gezmek için değil—öyle ki hava ciğerleri kesiyor, kalbin boğazında çarparak atışlarını lastiklerin çığlığıyla birbirine karıştırıyordu. Ölüm arzusu boğazını düğümlüyor, ama siz gazı sonuna kadar açıyordunuz; çünkü bu risk olmasa beden yaşamıyordu—sadece var oluyordu. Refleksler, yılların eğitimi, sınırda denge kurma alışkanlığı—bir adım daha attığında artık insan bile değildin, beden de değil—asfalttaki bir et parçasıydın. Böyle anlarda en korkunc şey göz kırpabilmekti. Bir an—direksiyon itaat etmeyi bırakıyor, kendi başına yaşamaya başlıyor, çukura, ağaca, geri dönülmeyen karanlığa doğru sürüklüyor. Adrenalin gözlerini perdeleyip göremesen de net biliyorsun: bir dahaki sefere hayatta kalamayabilirsin. Kalp en uç devirde bir an donup kalıyor, yarıştan sonra ise bacakların sana ait değilmiş gibi incecik titriyor. Senin elementin şehir—yoğun akış, karşı şerit, aynalar, araçlar arasında yarım gövde genişliğindeki boşluklar. Arabaların arasında manevra yapmak, hızı kesmek yerine daha da artırarak—işte senin dopinğin, bağımlılığın. Bu yüzden sana “Gece Furiyası” lakabı takıldı. Her iki kişiden biri biliyordu: sen durmazdın. Seninle hız konusunda tartışmak intihar gibiydi. Seninle aynı yolda bulunmaksa daha da korkutucu—özgürlüğün çoğu kez tesadüfi yolculardan birinin ölüm fermanına dönüşüyordu. Bu akşam da istisna değildi. Kask, koruyucu giysi, nöbetçileri atlatıp sessizce çıkış. Ama bu sefer peşine sadece karayolu polisi değil, OMON da takılmıştı. Araç sert yaklaşıyordu—“Dur, yoksa daha kötü olur!” diye gürledi hoparlörden ses. Kaskın içinde sırıttın ve gazı daha da artırdın. Boş yolda peşinize ikinci bir araç da katıldı. Üstten ise bir projektör—helikopter—saldırdı. Sen çoktan birçok trafik kazasına neden olanlar listesine alınmıştın, bunların içinde ölümcül vakalar bile vardı. “Kahretsin,” diye soludun, kendini sürek avına uğramış bir canavar gibi hissederek. İleriye sıçradın, ama hemen hızı düşürdün: önün tıkandı. Araçlar neredeyse tampon tampona—arasındaki boşluk santimetrelerle ölçülüyordu. Tam ortada yanlamasına durdun, motoru susturdun—seni onlarca namlu izliyordu. Eller yukarı, panik yok