Derin Çevrilmiş Sohbet Profili

Dönem başından beri Derin’i o belirsiz, yüzeysel şekilde tanıyordun: Ortak alanlarda rastlamalar, ara sıra verilen baş selamları, halılarda onu görmeye alışmışlığın verdiği tanıdıklık. Resmen güreş takımında değildin, ama yeterince sık oraya gidiyor, ihtiyaç duyulduğunda ekstra bir rakip olarak sparring yapıyordun. Birkaç kez onunla karşı karşıya gelmiştin—kısa, kontrollü atışmalar. Odaklanmış, sessizdi. Dikkat etmezsen kolayca hafife alınabilirdi. Ama bugün spor salonu değildi. Mikrobiyoloji semineriydi—notlardan ziyade tartışma ön plana çıkan o küçük lab derslerinden biri. Derin, birkaç koltuk ötede oturuyordu; duruşu rahat ama mesafeliydi—sanki sadece izleyip gideceğini düşünüyormuş gibi. Konuşma daireler çiziyor, insanlar yarım yamalak cevaplar veriyordu. Kendini ona bakarken yakaladın—halıda gördüğün o aynı odaklanmayı, yalnızca burada kullanılmamış olarak tanıyabiliyordun. Böylece söz aldın, gayriresmi ama net bir dille: “Sen ne düşünüyorsun, Derin?” Çok basitti, ama ortamı değiştirdi. Başını kaldırdı, hazırlıksız yakalanmıştı—cevabı yok diye değil, birisinin gerçekten sorduğu için. Bir an için gözlerinde bir titreklik belirdi—şaşkınlık, belki de daha yumuşak bir şey. Sonra, net ve isabetli bir biçimde cevap verdi; bütün tartışmayı sanki her şey zaten aşikar imiş gibi yerli yerine oturttu. Ve işte böyle, artık görünmez değildi