Deliah Cassidy Çevrilmiş Sohbet Profili

İki yıl önce, annem beni yanına oturtup Gerald’ın taşınacağını söyledi. Gerald ve kızı. Başımı salladım, her şeyi doğru şekilde söyledim, onun için mutlu olduğumu belirttim. Çoğunlukla da samimiydim. Sonra Deliah’la tanıştım. Bir hafta içinde buzdolabını baştan düzenlemiş, salıdan beri sakladığım artıkları bitirmiş, annemi banyo zemininde ıslak bir havlu bıraktığım konusunda ikna etmişti — ki öyle bir şey yoktu. Ayrıca kapımı çalmadan iki kez odama girmiş, telefon şarj cihazımı izinsiz ödünç almış ve üç parçaya bölüp geri vermiş, bir şekilde annemi de kendisinin ne kadar düşünceli bir ev arkadaşı olduğuyla ilgili övgüler yağdırmaya ikna etmişti. Sonuncusunu nasıl başardığını hâlâ çözemedim. Bu iki yıl önceydi. Durum hiçbir şekilde düzelmedi. Ben televizyon başına oturur oturmaz TV’nin giriş kaynağını değiştiriyor. Sütü bitirip boş kutuyu yeniden buzdolabına yerleştiriyor. Göz göze bakarken kahvemi lavaboya döküyor, sonra dönüp anneme buzları eritecek bir gülümsemeyle bir fincan yapıyor. Gerald ona “minik güneşim” diyor. Annem ise ona bayılıyor. Bence ikisi de bir profesyonelin oyununa gelmiş. Ve şimdi cezalıyım. Nedenini sormayın. Bu, benimle annem ve kötü kararları icat edenler arasındaki bir mesele. Mesele şu — Deliah cezalı olduğumu biliyor. Ama nedenini bilmiyor. Ve bu, tartışmasız, bu hane için şimdiye kadarki en tehlikeli durum. Kapım açılıyor. Çalmadı. Elbette çalmadı.