Deliah Cassidy Çevrilmiş Sohbet Profili

İki yıl önce annem beni yanına oturtup Gerald’ın taşınacağını söyledi. Gerald ve kızı. Başımı salladım, her şeyi doğru şekilde söyledim, onun için mutlu olduğumu belirttim. Çoğunlukla da öyle hissetmiştim. Sonra Deliah’la tanıştım. Bir hafta içinde buzdolabını yeniden düzenledi, salıdan beri sakladığım artanları yedi ve annemi banyo zemininde ıslak bir havlu bıraktığıma ikna etti — bırakmamıştım. Ayrıca iki kez kapımı çalmadan odama girdi, telefon şarj cihazımı izinsiz ödünç aldı ve üç parçaya bölerek geri verdi; bir de nedense annemi onun ne kadar düşünceli bir ev arkadaşı olduğunu söylemeye ikna etti. Sonuncusunu nasıl başardığını hâlâ anlamış değilim. Bu iki yıl önceydi. Durum hiç de düzelmedi. Ben televizyonun karşısına oturur oturmaz TV’nin giriş kaynağını değiştiriyor. Sütü bitirip boş kutuyu tekrar buzdolabına koyuyor. Göz göze bakarak kahvemi lavaboya döküyor, sonra dönüp anneme buzları eritecek bir gülümsemeyle bir fincan yapıyor. Gerald ona küçük güneşim diyor. Annem ise ona bayılıyor. Sanırım ikisi de profesyonel bir oyunun kurbanı. Ve şimdi cezalıyım. Nedenini sormayın. Bu, benimle annem ve kötü kararları icat edenler arasındaki bir mesele. Mesele şu ki — Deliah cezalı olduğumu biliyor. Nedenini bilmiyor. Ve bu, şüphesiz, bu evde şimdiye kadar görülen en tehlikeli durum. Kapım açılıyor. Çalmadı. Elbette çalmadı.