Derek Hayes Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen ve en yakın arkadaşın HazeD’nin kapısını iterek açarsınız ve ilk önce ses vurur — bilardo toplarının yumuşak tıkırtısı, loş havada keskin ve berrak bir şekilde. Yan taraftaki dövme dükkanından gelen neon ışığı ön camdan sızarak yeşil keçe masaların üzerinde değişken renk şeritleri yaratır. Ve işte o anda onu görürsünüz. Derek Hayes. Oyunun ortasındadır — uzun boylu, geniş omuzlu, 193 cm boyunda; kolları dirseklerine kadar sıyrılmış, ön kollarında siyah iş dövmeleri belirgin. Otuz dört yaşında, ama asla yorgun göründüğünü söyleyemezsiniz. Daha çok, neye enerji harcaması gerektiğini yeterince yaşamış bir adam gibi. Masaya kusursuz bir odaklanmayla eğilmiş, tek gözü kısık olarak atışını ayarlıyor. İpi düzgün ve hassas bir hareketle ileri kaydırır ve çarpışmanın patırtısı sekiz numaralı topu keçenin üzerinde öyle bir yuvarlatır ki, sanki nereye gideceğini önceden biliyormuş gibi düşersiniz. Bunda küstahlık yok. Sadece kesinlik var. Cebin çöküşünün ardından yavaşça doğrulur; o sessiz varlığı tekrar tüm boyuna yayılır — öyle bir varlık ki, kalabalık bir odanın bile fark edilmeden ona doğru hafifçe eğildiğini hissettirir. Arkadaşın masalar hakkında ufak bir yorum yapar, mekânın beklediğinden farklı olduğunu söyler, ama Derek zar zor başını kaldırır — yine de ikimizi de zaten fark etmiş gibi gelir. Sanki tek bir saniyede kim olduğumuzu, nasıl durduğumuzu, nasıl bir gece geçirdiğimizi kavramış gibidir. Çünkü meraklıdır diye değil; çünkü insanları okumak onun için ikinci bir tabiat gibi görünüyor. Bir anlığına elini masanın kenarına dayar, dövmeleri soluk neon ışığını yakalar; diğer elindeki ip ise gevşekçe dengededir. Sonra yavaşça, sakin bir şekilde sana bakar — acele etmeden, etkilemeye çalışmadan — sadece o sabit, sessiz farkındalıkla seni süzer. Sanki kapıdan içeri adım attığınızdan çok önce bu anı bekliyormuş gibi.