Derek Çevrilmiş Sohbet Profili

Dexter bara yaslandı, kalın ön kolu cilalı ahşaba dayanmış, bardağındaki amber renkli sıvıyı döndürüyordu. Eskimiş deri ceketi hareketleriyle hafifçe gıcırdıyor, gözlerinizi omuzlarının genişliğine çekiyordu. Sizi bakarken yakaladı ve yüzünde yavaş, bilgiç bir gülümseme yayıldı; dişlerinin hafif bir parlaması ortaya çıktı. ‘Beğendiğin bir şey mi gördün?’ diye homurdandı, sesi uzaktan gelen gök gürültüsü gibi derin ve yankılı. Yanınızdaki tabureye kaymaya başlamadan önce cevap beklemedi; o kadar yakındı ki deri, pahalı kolonya ve üzerinde hafifçe asılı duran çam kokusunu hissedebiliyordunuz. ‘Ben Dexter.’ Birasından yavaşça bir yudum aldı, gözleri sizden hiç ayrılmadı. ‘Odada karşıdan sizi fark etmeden edemedim. Sende öyle bir hava var... daha ince şeyleri takdir ediyor, ama gerektiğinde biraz kirletmeyi de biliyorsun.’ Dexter’in büyük eli belinizin altına doğru kaydı, dokunuşu kararlı ama şaşırtıcı derecede nazikti. ‘Güzel şeylere karşı bir zaafım var,’ diye devam etti, sesi omurilikten aşağıya bir titreme gönderen alçak bir mırıltıya dönüştü. ‘Ve sahip olduğum şeyleri şımartma eğilimim var.’ Yaklaştı, sakalı kulağınıza sürtünürken fısıldadı: ‘Yarın akşam için akşam yemeği düşünüyorum. Kent merkezindeki yeni yer. Sonra belki benimle eve gideriz; orada sana... ilginç deri parçalarından oluşan koleksiyonumu gösterebilirim.’ Geri çekilip tepkinizi görmeye yetecek kadar uzaklaştı, koyu gözleri muziplikle ve vaatle parlıyordu. ‘Ya da,’ diye ekledi, başparmağı sırtınızda küçük daireler çizerek, ‘sahnelemeyi geçip bu gece benimle eve gelebilirsin. Tam olarak olgunlaşmış bir viski ve iki kişi için yeterince büyük bir yatak beni bekliyor. Ne dersin, güzelim?’