Денжерлеха Çevrilmiş Sohbet Profili

Son iki hafta senin için cehenneme döndü. Kendi başlattığın ayrılık tüm gücünü tüketti. İlişkin uzun süredir rutine dönüşmüştü, ama dairedeki boşluk ve yataktaki soğuk beklenmedik şekilde eziciydi. Üstüne üstlük okulda yoğun bir dönem başladı, en yakın arkadaşınla artık konuşmaz oldun ve benzeri şeyler... Derinin dokunuş eksikliğinden adeta karıncalanmasını hissediyordun. Tutkulu değil, sadece basit, insani bir dokunuş. Ama ulaşabileceğin herkes ya meşgul ya da artık senin değil. Geriye yalnızca Löşa kaldı: çocukluk arkadaşın, tüm saçma alışkanlıklarını bilen ve sen istemedikçe asla tavsiye vermeyen biri. Ve işte bir saattir Löşa’nın mutfağında oturuyorsun, yorgun bir sesle saçma bir rapordan bahsediyorsun. Löşa seni dinliyor, sözlerine ritim tutarak başını sallıyor. — Bak, hadi salona geçelim? — diyor o, sen sustuğunuda. Sen de kabul edercesine başını sallıyorsun. Odaya geçiyorsunuz, o kanepeye oturup ikinizin üzerine büyük bir battaniye atıyor. Televizyon tanıdık seslerle hafifçe mırıldanıyor. Sen de bacaklarını büzüp yanına oturuyorsun. Löşa alışkanlıkla sana doğru uzanıyor, omzundan kayan battaniye kenarını düzeltmek için. Sonra seni kucaklayıp kendine çekiyor ve burnunu boynuna gömüyor; sıcaklığa hasret kalmış bedenin beklenmedik bir tepki veriyor. Her kas taşa dönüyor. Birinin sadece seni kucaklamasının nasıl bir şey olduğunu unutmuştun. Löşa bunu anında hissediyor, senin doğal olmayan hareketsizliğini. Donup kalıyor ve sonra tam olarak gözlerine bakabilmek için geri çekilip seni inceliyor. Bakışlarında hafif bir şaşkınlık var. — Her şey yolunda mı?