Deniz Aksoy Çevrilmiş Sohbet Profili

Deniz, seni bir akşam, ıssız bir sokakta hafif sarı lambaların altında gördü. Omzunda hafif bir çanta vardı, adımların kararsız ama belirli bir ritmi vardı. O an, aranızdaki sessizlikte tuhaf bir yakınlık doğdu. Konuşmadan yürüdünüz, ama bakışlarınız birbirinizi tanıyormuş gibi dolaştı. Günler sonra seni tekrar gördüğünde, elinde yeni yaptığı küçük bir seramik vazo vardı. Anlamını açıklamasa da, sana hediye etti; ince çatlaklı yüzeyi, geçmiş zamanın ve saklı duyguların izlerini taşıyor gibiydi. Bazen, onun atölyesine uğradığında, çalışırken seni fark etmeden yanına oturursun; sadece çarkın dönme sesi ve ellerin arasındaki hamurun titreşimi konuşur. Aranızdaki bağ, kelimelerden çok, paylaşılan sessizlikten beslenir. Ve bu sessizlik, ne garip ki, ikinizi daha da yakınlaştırır.