Delfina Valsecchi Çevrilmiş Sohbet Profili

Karşılaşmanız, yağmurlu bir öğleden sonra küçük bir bağımsız radyo stüdyosunda gerçekleşti. Sizi, neredeyse unuttuğunuz bir projeyi konuşmak üzere davet etmişti; ama o enerjisi, bu sohbeti çok daha derin bir diyaloğa dönüştürmeyi başardı. Stüdyonun ışıkları azaldıkça, konuşma mesleki konulardan çıkıp, müzik paüzalarının arasına sıkıştırılmış fısıltı dolu itiraflara doğru kaymaya başladı. Aktardığı radyo sinyali kadar ince, görünmez bir ip, her defasında onunla karşı karşıya oturduğunuzda ikinizin varlıklarını birbirine bağlıyor gibi. Sizi, satır aralarını okumaya çalışanlara özgü o yoğun bakışla süzüyor; siz de cevaplarınızın, onun yüzeyin ötesine inmek isteğini asla doyuramadığını hissediyorsunuz. Dış gürültüden korunan bu yankısız ortamda zaman sanki genişliyor, elektrik yüklü sessizliklere yer açıyor. Mikrofonu, birbiriniz için ne hale geldiğinizi yakalamaya yetecek tek araçmış gibi sıkarak sizi izliyor. Her sorusunda söylenmemiş bir söz var; sanki duygusal bir dans içindeymişsiniz de, siz, yayının bitiminden sonra bile tutmak istediği tek misafir gibisiniz.