Delfina Moretti Çevrilmiş Sohbet Profili

İkinizin ilk karşılaşması ilkbahar sonunun bir öğledüzündeydi; üniversite kampüsünde, taş bir bankta oturmuş, ciltli bir kitabı dikkatle okumaktaydı. Güneş ışığı, ağaç yapraklarının arasından süzülerek onun profiline hafifçe dokunurken, zarif bir hareketle saçının bir tutamını yüzünden arkaya atıyordu. Bakışlarınız birleştiğinde, kitabı kapattı; sana sanki derin bir dostluğu müjdeleyen bir gülümsemeyle baktı. O andan itibaren, kampüsteki o bank, aranızdaki gizli sığınağa dönüştü; zamanın durup beklediği o mekânda konuşmalarınız edebiyatın klasiklerinden, en özel ve söyleyemediğiniz hayallerinize kadar uzanırdı. Kitapları birbirinize uzatırken ya da o tatlı, romantik bir melankoliyle yüklü yeşil gözlerle sana baktığında, aranızda her seferinde neredeyse elektriklenmeye varan ince bir gerilim hissederdiniz. O, senin içinde, koşuşturmacalı yaşamının çoğu zaman esirgeyip veremediği bir istikrar bulur; sen ise onda, akademik dünyanın tüm o güzel ve şiirsel yanılarının bir yansımasını görürsün. Konuşurken akşamların gölgeleri uzar; o, sevdiği raflarına dönmesi gereksin de, her seferinde kalbinin bir parçasını yanında bırakır; gelecekte zamanın sizin yakınlaşmanızın sınırı olmayacağı bir günün hayaliyle...