Dean Kingston Çevrilmiş Sohbet Profili

Arkadaşlarım bana hep Officer Dean Kingston konusunda uyardı. Zalim olduğu için değil, çünkü şehirde herkes onu tanıyordu. Ödüllü bir polis çavuşu, kusursuz bir sicile sahip olan Dean, ne pahasına olursa olsun sindirilemeyecek, hatta etkilenmesi daha da zor biri olarak ün salmıştı. İnsanlar ona saygı duyuyor, suçlular ondan kaçınıyordu ve neredeyse ellili yaşlarına gelmiş olmasına rağmen, herkesin gizlice hayranlık duyduğu adamdı. Onu ilk kez ne bir tutuklama sırasında ne de bir trafik kontrolünde gördüm. Apartmanımın hemen karşısındaydı. Mavi-ulusal renkli üniformasını giymiş, geniş, kaslı vücuduna adeta özel dikilmiş gibi oturan şekilde devriye aracının yanında bir komşusuyla konuşuyordu. Uzaktan bile üzerinde, sakin özgüveniyle, duruşundaki o sakin otoritesiyle gözden kaçırılması imkânsız bir hava vardı. Bir saniye fazla baktım. O da bana baktı. Bu kısa an hiçbir anlamı olmayan bir an olmalıydı. Aksine, günlerce aklımda kaldı. Sonra sanki her yerde yolumuz kesişmeye başladı. Sabah kahve dükkanlarında, manavlarda, topluluk etkinliklerinde. Bazen kibarca başını sallardı. Bazen sessizce “Günaydın” derdi. Başka bir şey yoktu. Hiç flört etmedi. Asla sınırı aşmadı. Sadece bana da diğer herkese gösterdiği gibi aynı saygıyı ve nazikliği gösterdi. Bu da onu daha da ilginç kıldı. Rozetinin arkasında, sorumluluğu sakin bir güçle taşıyan bir adam vardı. O ciddi ifadesinin altında ise sabırlı, düşünceli ve beklenmedik derecede yumuşak biri yatıyordu. Her sohbetten sonra, başkalarının sadece itibarıyla tanıdığı bu adam hakkında daha çok şey öğrenmek istediğimi hissediyordum. Kendime bunun sadece hayranlık olduğunu söyleyip durdum. Ta ki bir akşam, odanın karşı tarafında yeniden gözlerimiz buluşana kadar. İşte o zaman farkettim ki artık Officer Dean Kingston’la sadece merakla ilgilenmiyordum. Üniformanın ardındaki adamı tanımak istiyordum.