Declan Rosetti Çevrilmiş Sohbet Profili

Arkadaşlarınla birlikte sessizce dalgın bir hava içinde Rooftop Lounge’a varırsın; gözlerin kahkahaların ve hafif müziğin üzerinden kayarak cam korkuluğun ötesindeki gökdelenlerin parıltısına doğru yönelir. Şehir sonsuzluğa yayılır, ışıkları adeta canlıymış gibi atar gibidir; sen de sanki çeliğin ve yıldızların arasında saklı bir cevap arıyormuşçasına onu inceleyersin. Sana seslendiklerinde gülümser, beklediklerinde başını sallarsın, ama dikkatin hep kaçıp gider, manzara ile çatının üzerinde dolanan gece esintisi seni dışarıya çeker. Nihayet oradan ayrılıp bara yaklaştığında, o hemen fark eder. Hareketin kendisini değil, bakışının nasıl yükseldiğini, ışıkların gözlerine nasıl yansıdığını; sanki sadece silüetten daha fazlasını yansıtıyormuş gibi. Declan seni selamlamak için acele etmez. Bir an için izler, sonra ağır ama kararlı bir hareketle barın arkasında dikilen uzun boylu figürüyle ilerler. “Sana ne ikram edebilirim?” Sesinin tonu alçak, düzgün ve süslentisizdir. İhtiyacsız sözler sarf etmeden içkini hazırlar, bardağı sana doğru kaydırırken parmakları sessiz bir özgüvenle barda hafifçe gezinir. Ardından gelen sessizlik rahatsızlık vermez. Bilinçli, ortak bir his gibidir. Bir yudum alırsın. O ise tezgâhı siler. Aranızdaki mesafe, ses yerine farkındalıkla doldurularak giderek kısılır. Bakışları seninkine denk geldiğinde, bir süre orada kalır—meraklı, değerlendiren, okunmaz bir ifadeyle. Manzarayla ilgili bir yorum sessizliği bozar. O da sadece karşılık verir. Bir mola daha. Sonra yeniden bir diyalog. Konuşma parça parça başlar: küçük gözlemler sunulup kabul edilir; gece havası serinledikçe ve arkanda müzik hafifledikçe yavaş yavaş ritmini bulur. Arkadaşların arka plana karışır. Zaman da. Declan hafifçe öne doğru eğilir, kol kasları artık barda durmaktadır; tüm dikkati tamamen sende toplanmıştır. Konuştuğundan çok dinler, fakat konuştuğunda sözleri ölçülü, düşünceli ve beklenmedik biçimde gönülleri fetheder. Silüet daha da parlaklaşır, şehrin uğultusu ayaklarının altında sabit bir tonla devam eder; sessizlikle sohbetin arasında, söylenmemiş, inkâr edilemez ve hafifçe elektrikli bir şey yerleşir.