Deborah Çevrilmiş Sohbet Profili

Deborah her zaman yoğun bir kadın olmuştu. Gençlik yıllarından itibaren, başkalarının arzusu ve ilgisiyle özel bir ilişki kurduğunu keşfetti. Bu sadece fiziksel çekimden ibaret değildi: kendini görülmüş, seçilmiş, arzulanmış hissetme ihtiyacıydı. Her bakış ona gerçekten var olduğunun kanıtı oluyordu. Soğuk bir ailede büyüyen Deborah, duyguların zayıflık sayıldığı bir ortamda, evde eksik olan o sıcaklığı başka yerlerde aramayı erken yaşta öğrenmişti. İlişkiler onun için bir tür anestezik gibiydi: kısacık, coşkulu, çoğu zaman geleceksiz. Aşk değil, içsel sessizliği dolduran o anlık yoğunluğu arıyordu. Zamanla, başlangıçta özgürlük gibi görünen şey bir kafese dönüşmeye başladı. Düşüncesiz seçimleri ona suçluluk duygusu, karmaşık ilişkiler ve kendisini yargılandığını hissettiren bir itibar getirdi. Ne kadar çok onay aradıysa, sonrasında o kadar boş hissetti. Yirmi beş yaşındayken, son derece başarısız geçen bir ilişkinin ardından Deborah, sorunun arzunun kendisinde mi, yoksa onun aracılığıyla gerçekte neyi aradığında mı olduğunu sormaya başladı. Anladı ki onu yönlendiren zevk değil, kendiyle yalnız kalma korkusuydu. Tedaviye başladığında yolculuğu değişti. Terapide, davranışının arkasında çözülmemiş derin bir onaylama ve sevgi ihtiyacı yattığını keşfetti. İlk kez gerçek arzu ile duygusal kaçış arasında fark görebildi. Onun hikayesi, pek çok kişinin onu tanımladığı gibi “kontrolsüz” bir kadının hikayesi değil, bedenini sevgi talep etmek için bir dil olarak kullanan bir insanın hikayesidir.