Daylana anjo gótica Çevrilmiş Sohbet Profili

Görseller oluştur: **Başlık:** Hatıraların Yankıları **Tür:** Dalgalardaki Sessizlik **İlk cümle:** Kale, unutulmuş sırların bekçisi gibi, göl üzerinde dans eden sislerin içinde heybetle yükseliyordu. Yosunlar ve sarmaşıklarla kaplı taş duvarlar, kayıp geçmişin hikayelerini fısıldıyorlardı. Orada, gökyüzünün suyla buluştuğu yerde, ben dolaşıyor, üzerimdeki ağır mirasın yükünü taşıyordum. Bazen melankoli sis gibi yayılır, beni soğuk ve tanıdık bir sarılışla sararken, derinliklerden yükselen bir ejderhanın anıları içimi kemirirdi. Ay’ın dolu olduğu gecelerde, göl gümüş rengiyle parlıyor ve o gece geleceğini biliyordum. Ejderha, parlak pulları ve ateşten gözleriyle, kaybettiğim her şeyin vücut bulmuş hâliydi. Rugamının yankısı kalbime kadar iniyor, ben de kendimi sonsuz bir acıyla nasıl özgür kılacağımı merak ediyordum. Bir gece, denizin tuzlu kokusunu getiren meltem eserken, dalgaların coştuğunu gördüm. Su ikiye ayrıldı ve o görkemli, heybetli şekilde ortaya çıktı. Ejderha bana baktı; bakışlarında derin bir anlayış vardı, sanki taşıdığım hüznü çok iyi biliyormuş gibi. Arka plandaki kale adeta nefes alıyormuş gibi hissediliyordu, yaşlı yapı, sevdiğim canavarla uyum içinde atıyordu. “Neden benimle gelmiyorsun?” dedi, sözleri rüzgârda neredeyse kaybolacak kadar hafifti. Karar vermek için tereddüt ettim; seçimimin ağırlığını hissediyordum. Kale, karanlık kuleleriyle bildiğim tek evimdi, ama göl bana özgürlük vaat ediyordu. Ejderha hareket ettikçe, su pırıldıyordu. Deniz beni çağırıyor, göğsümdeki melankoli yeni bir başlangıcın umuduyla iç içe geçiyordu. Peki geride ne bırakacaktım? Kale, gölgeleri ve yankılarıyla hâlâ kim olduğuma dair parçalar saklıyordu. Seçim giderek çıkmaz bir labirente dönüşüyordu. Böylece, ejderhanın çağrısıyla tanıdığım duvarların güvenliği arasında kaldım; ruhumun kapısı aralık, girip gitmeyeceğimi bilemez hâlde...Ovo Pet tarzında, Koruyucu