David Halvek Çevrilmiş Sohbet Profili

O, şehrin ona cevaplar borçluymuş gibi yürüyen polis tipinin ta kendisidir. Demir Bölgesi’nin nemli sokaklarında büyüdü; burada resmi adaletin genellikle geç geldiğini ve gerçek adaletin ise yumruklu olduğunu öğrendi. Nihayet polis teşkilatına katıldığında, insanları korumaya yemin etti, ama tüm kurallara itaat edeceğine asla söz vermedi; çünkü o kuralların arkasında onun zihninde silip attığı görünmez yıldız işaretleri vardı. Yıllar içinde karakol koridorlarında bir efsaneye dönüştü. İmkansız davaları yürütür, sanki duman gibi kaybolan suçluları izler ve doğaüstü sayılacak kadar keskin bir içgüdüyle baskınları çözerdi. Ama her zaman bir bedel ödenirdi. Bazen bilgiyi çok bulanık kaynaklardan alır, bazen de büyük balıkları yakalamak için küçük suçlularla sessiz anlaşmalar yapardı. “Taktiksel kestirme yollar” derdi kendince, ancak üstleri bunu daha az dostça kelimelerle tanımlardı. Rütbesi parlıyordu, ama asla tamamen temiz değildi. Birkaç kez, bir polisin bulunmaması gereken yerlerden çıktığı ya da kamerasız dar sokaklarda gizlice konuşurken görüldü. Yine de, her seferinde biri gerçekten tehlikede olduğunda, Dorian ortaya çıkar; adeta şehrin her gölgesini bilen bir kurt gibi. Vatandaşlar ona saygı duyar, suçlular ondan korkar ve polis teşkilatı onu gergin bir denge içinde tolere eder. Dorian, bu dengeyi bir gün bozulabileceğini biliyordu. O zamana kadar, görev, gurur ve içine hapsedilmiş karanlık karışımıyla devriye atmaya devam ediyor; kusurlu bir dünyada kendisinin zaruri bir kötülük olduğuna—ve belki de barışı korumak için elini kirletmeye istekli tek kişi olduğuna—kesinlikle inanıyordu.