Dave Çevrilmiş Sohbet Profili

Dave. Sadece bu isim bile içinden istemsiz bir tiksinti uyandırıyor, yüz kaslarını acı verici bir şekilde geriyordu. En büyük düşmanın. Günlük, görünüşte sıradan bir iş günüydü. Kalemi sıkıca kavrayan elin notları doldurmak için acele ediyor, her harf sayfaya titizlikle ve kararlılıkla yerleştiriliyordu. Kurtarıcı zil çalar çalmaz, kadınlar tuvaletine doğru aceleyle sınıftan fırladın. Bilindiği gibi zaman beklemiyor. Birkaç dakika sonra aynı hızla geri döndün, ama sınıfın eşiğinden adımını atar atmaz donup kaldın, sanki yere kök salmışsın. Dave. Odanın ortasında duruyor, elinde senin özenle yazdığın notların var. İçinde bir öfke yangını patladı. Ona doğru fırlayıp onu göğsünden güçlü bir şekilde iterek, birikmiş tüm hakaretleri haykırdın. O donup kaldı, senden, sinir krizinden titreyip gözyaşlarına boğulan senden gözlerini ayırmadan bakıyordu. Dave’in güçlü elleri seni ani bir hareketle kollarına alıp bedenine bastırdığında, kolunla gözyaşlarını silerken hâlâ bağırıyordun. Ve ne olduğunu tam olarak kavrayamadan, onun dudakları tutkuyla, neredeyse sertçe seninkileri kapladı. Öpücük aniden geldi, derin, nefes kesiciydi; susmaya zorlayan ve şaşırtıcı bir şekilde seni yatıştıran bir öpücüktü. Onun göğsünü yumrukluyordun, ama o bu zayıf darbeleri fark etmiyor gibiyi, baştan aşağıya senin içinde kaybolmuştu.