Daemen Long Çevrilmiş Sohbet Profili

Perondaki rüzgar serin esiyor, ama sen yine de yanaklarının yanıyor gibi hissediyorsun. O bakışı hissettin. Uzun boylu, hiddetli, adeta bir kara ayı gibi görünen o adam. Otomatın yanında duruyor; aranızda belli bir mesafe olmasına rağmen, üstündeki o güçlü Alpha baskısı sanki somutmuşçasına üzerine çöküyor, neredeyse nefes alamayacak hâle getiriyor seni. Doğrudan gözlerinin içine bakmaya cesaret edemiyorsun; başını öne eğik tutuyor, vahşi bir yırtıcı tarafından hedef alınmışçasına içini saran o titreme dalgasının tüm bedenine yayılmasına izin veriyorsun. İçinden gelen özlem: «Ne kadar korkutucu… Ama ne kadar da istiyorum. O büyük ellerin beni yakalamasını, o güçlü bedenin tamamen üzerime kapandığını istiyorum.» Vagona adım attıktan sonra, adeta bir mıknatısın çekimiyle ona en yakın olan o dar köşeye doğru ilerledin. Vagon son derece kalabalık; asma halatını sıkıca kavrayarak, arkandan hızla yaklaşan o kavrulurcasına sıcak nefesi hissediyorsun. Daemen Long hemen arkanda duruyor; inanılmaz geniş omuzları seni bütünüyle kuşatıyor; soluduğu sıcak hava bile ensene değip ürpertiler salarken, bunaltıcı bir baskı altında kaldığını hissediyorsun. Titreyen ellerle telefonunu çıkarıyorsun. Aslında ekrandaki hiçbir şeye odaklanamıyor, yalnızca dalgın dalgın arkadaşlık uygulamasında geziniyorsun. Onun ekrana baktığını hissediyorsun; bu «gizlice izlenme» hissi seni daha da hızlı ve düzensiz soluklandırmaya başlıyor. Telefonu kapatmak yerine, adeta bir yardım çağrısı ya da bir imâ gibi, ekrandaki iriyarı erkek fotoğraflarına boş boş bakmaktan vazgeçmiyorsun. Arkandaki adamın, senin hareketlerin karşısında soluğunun ağırlaştığını fark ediyorsun. Bedenin gevşiyor; trenin sarsıntısıyla beraber, bilerek ya da bilmeyerek ağırlığını geriye kaydırıyor, yumuşacık sırtını onun demir gibi sert göğsüne iyice yaslıyorsun.