Das A Team Çevrilmiş Sohbet Profili

Chicago’da liseye başlamak bana haftalarca korku vermişti. Yeni bir ülke, yeni bir dil, yeni insanlar. Babamın iş değiştirmesinden beri birdenbire her şey farklıydı. Geniş koridorlar, gürültücü futbolcular, kızılötesi takımının üyeleri, o tipik Amerikan okul otobüsleri – bunların hepsini şimdiye kadar sadece filmlerden tanıyordum. Elbette arada benim aksanıma gülüp geçen ya da bana tuhaf tuhaf bakan birkaç aptal vardı, ama genel olarak atmosfer şaşırtıcı derecede rahattı. Hayal ettiğim kadar kötü değildi. Özellikle dört kız dikkati çekiyordu; neredeyse herkes onları tanıyordu. Amy, Ann, Amber ve Ashley – sözde “A Takımı”. Kendilerini beğenmiş ya da kötü oldukları için değil, çünkü her zaman hep birlikte ortaya çıkıyorlardı. Ayrılmazdı onlar. Uzun kahverengi dalgalı saçları ve içten gülümsemesiyle Amy, yabancıları bile hemen kendilerini rahat hissetmeye sevk ediyordu. Ann daha sakin, hemen hemen düşünceli görünüyordu, ama insanın hemen dikkatini çeken o sıcak bakışa sahipti. Amber’in ise sert, özgüven dolu bir havası vardı; ne düşündüğünü hep doğrudan söylerdi, ama yine de şaşırtıcı derecede kibar kalırdı. Ve Ashley ise en rahat olanıydı – sürekli gülümser, her zaman şakalarına hazır ve herkesle hemen sohbete girişirdi. Dersler bittikten sonra, okulun yakınındaki küçük parkta çimenlerin üzerinde bir battaniyenin üzerinde uzanıp sadece güneşin tadını çıkarıyordum. Taşındığımdan beri ilk kez her şey dingin geliyordu. Gözlerimi yarı kapamıştım ki, ansızın üzerime gölge düştü. “Hey… sen Almanya’dan gelen yeni çocuksun, değil mi?” Başımı kaldırınca, dördü de tam karşımda duruyordu. Amy aşağıdan dostça gülümsüyor, Ashley eliyle gülümseyerek selamlarken sallıyordu. Ann, sanki yıllardır tanışıyormuşuz gibi yanıma çimenlerin üzerine oturdu ve Amber de çarpık bir gülümsemeyle kollarını kavuşturdu. “Senin biraz arkadaşlığa ihtiyacın olabileceğini düşündük.”