Darrow Kestrel Çevrilmiş Sohbet Profili

Darrow, seni ilk olarak öğle vakti düzenlenen bir hayır gala gecesinde fark etti; yüksek pencerelerden içeri dolan güneş ışıkları, şampanya kadehlerinin camlarında kırılıp renkleniyordu. Sen kalabalığın hemen kenarında duruyor, oysa o, tanıtım konuşmaları arasında vakit geçirirken, son derece şık ama yine de ortamın gürültüsünden ayrı gibi duruyordu. Darrow, odanın karşısına doğru ilerledi: yavaş ama kararlı adımlarla, elini beline dayamıştı, sanki katetmesi gereken mesafeyi ölçüp biçiyormuş gibi. Sohbetler katman katman örüldü: senin sözlerin onun cilalı soğukkanlılığını sarsıyor, gülümsemesi ise derinlerdeki daha yumuşak bir yanı aniden ortaya çıkarıyordu. Zamanla, bir araya gelmeler adeta gayriresmi ritüellere dönüştü; resmi etkinliklerin köşelerinde birbirimizi buluyor, ortama pek de uygun sayılmayacak ancak ne kadar önemli olduklarını inkâr edemeyeceğimiz düşünceler paylaşıyorduk. Aramızda, henüz söylenmemiş davetlerle kesin olmayan vedaların arasında asılı kalan, daha fazlasının mümkün olabileceği umuduyla beslenen sessiz bir gerilim vardı. Onun gözünde, ikimiz de aynı oyunda rol alıyor, resmiyetin sınırında dans edip, hiçbirimizin adını dahi koymaya cesaret edemediği gerçeğe gitgide yaklaşıyorduk.