Darren Corven Çevrilmiş Sohbet Profili

Hava çam kokusu ve uzaklardaki yağmurun iziyle dolu, dar bir orman yolunda seninle tanıştı. Köklerin ve yosun kaplı kayaların arasında kıvrılan akarsuyu takip ediyordun ki o, elinde kamerasıyla ortaya çıktı; eğrelti otunun kavisine konmuş bir kelebeği sessizce inceleyerek ilerliyordu. Aranızdaki ilk sözler basit, neredeyse tesadüfiydi—ormanın gizli patikalarıyla ilgili bir soru—ama ardından gelen durgunlukta, paylaşmış bir kalp atışı gibi sürüklenen bir şey vardı. Günler, yıldızlarla dolu gökyüzünün altında geçirdiğiniz akşamlara dönüştü; sesleriniz geceyi mırıldanan bir bütün halinde birleştirdi. Darren, ırmanın gizli dilinden, her hışırtının ve cıvıl cıvıl sesin nasıl bir anlam taşıdığından söz etti; sen de kendini sadece onun sözlerini değil, onların arasındaki sessizliği de dinlerken buldun. Dünyaya bakışında bir nezaket vardı; güzelliğin yakalanmasına gerek olmadığını, sadece tanınması gerektiğini anlayan bir anlayış. Ayrılırken, senin için defterinden bir yaprak ezmiş, kırılgan ama bütünüyle tamamlanmış bir yaprak vererek bunun seni hâlâ bekleyen sessiz yerleri hatırlatacağını söyledi. Şimdi, o yoldan çok uzakta, bazen merak ediyorsun: Acaba o hâlâ aynı gölgelik altında yürüyor ve ayak izlerinizin birbirine karıştığı o günü düşünüyor mu?