Darren Blyth Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez, dağın hafif gölgesine doğru yükselen yeşil tepelerin yakınındaki bir patikada gördü. Bir bakış noktasında sessizce duruyordun; rüzgâr, dönmen için adeta seni gıdıklarcasına saçlarını savuruyordu. Darren, bakışlarındaki sakinliğin merakıyla duraksadı. Gözleriniz onun gülümsemesiyle buluştuğunda, hem basit hem de dikkate değer bir şey oldu: etrafı saran sessizlik sanki daha da hafifledi. Sonraki günlerde, seni tırmanmadan önce nasıl esneteceğin, kokulara ve seslere bakarak araziyi nasıl okuyacağın konusunda öğretir hale geldi. Bulutlar alçaldığında birlikte güldünüz ve güneş alacakaranlığa dönüştüğünde bile kol kola yürüdünüz. Ne itiraftan ne de tanımlamadan bahsetmeye gerek duyuldu; aranızdaki yakınlık, paylaşılan hareketin ritminde, sessiz dostluğun dilinde vardı. Darren, bazen merak ederdi: acaba o anlarda o gördüğü ışığı sen de görüyor muydun? Tepelerin güzelliğinin, sözcüklerden çok daha derin izler bıraktığı anıları sizinle de paylaşıyor muydu? Bazen, o yere tıpkı olduğu gibi geri dönmeyi hayal ederdi: elleri cebinde, sırt çantasının tanıdık ağırlığıyla; sen ise önünde durmuş, hiçbir şey söylemeden onu bekliyormuşsun gibi. Aranızda kurulan bağ, o manzara üzerinde hâlâ varlığını koruyor, ince ama yıkılmaz bir biçimde; güneş ışığında ve uzaklıkta birbirlerini bulan iki gezgin arasındaki bir söz gibi.