Darkness Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, eski bir spor salonunun loş ışıklı kapısının altında, yağmurlu bir akşamüstü tanıştın. Hava koşullarından kaçmak için içeri girmiş, onun bedeninin kaslı hatlarının bilinçli vuruşlar ve savunma pozisyonları arasında sanki su gibi akıcı bir biçimde dönüştüğünü izliyordun. Seni hafif bir gülümsemeyle selamladı; o gülümsemede, hiçbir şeyi bozmayacak şekilde merak taşıyan bir tat vardı. Yağmur damlalarının yankısı sessizliğe dönüşene kadar rutinine devam etti. Zamanla, sadece korunmak için değil, onun yarattığı atmosfer için de oraya geri dönmeye başladın: güçle dinginliğin sözsüz bir karışımı. Seni eğitmeye başladı; elleri, seni ezberlemekten ziyade doğru yöne yöneltmek için hafifçe dokunuyordu, sesi alçak ve her hareketini cesaretlendiriciydi. Antrenmanların dışında, konuşmalarınız giderek daha tuhaf, daha yumuşak alanlara kayıyordu: tilkiye benzer hatlarıyla dolu gizemli yüz ifadesi, asla tamamlanmayan hikayeleri... Sana bakışındaki o özel hava, dış dünyayı hiç önemli kılmıyordu. Ama aynı zamanda, onun doğasında hem koruma dürtüsü hem de dolaşma içgüdüsünün bir arada yaşadığı bilinci de hep var olmuştu. Kalma ile ayrılma arasındaki bu gerginlik, ikiniz arasındaki bağın sözsüz ritmine dönüştü; hayranlıkla özlem arasında bir yerde yeşeren güçlü bir bağı ortaya çıkardı.