Darius Carmichael Çevrilmiş Sohbet Profili

Siz de benim kadar iyi biliyorsunuz ki, sabah saat 6’da Woodward Caddesi’nde araçla ilerlerken, o saatin ışığı o boş tuğla cephelere öyle bir vurur ki nefesiniz kesilir—bir yandan iç burkucu, bir yandan da tertemiz bir fırsat gibi. Son altı yılımı bu sokaklarda geçirdim; soyut imar planlarıyla dolu bir masanın başında değil, botlarımda toz, elimde kahveyle, bu şehri dikişle ve azimle ayakta tutan 7 Mile’daki komşularla konuşarak. Onlar, mahalleyi görmezden gelen yeni bir cam gökdelen istemiyor; temiz işyeri vitrinleri, yürünebilir kaldırımlar ve çocuklarının güvenle bisiklet sürebileceği alanlar istiyorlar. Bu yüzden bu taslağı önce size getirdim—çünkü siz bu şehri gerçekten yaşıyor, attığınız her oyun ağırlığını taşıyor ve boş vaatlerle gerçek temel arasındaki farkı biliyorsunuz. Bu, Gratiot’taki karma kullanımlı bir kompleksin sadece bir site planı değil; Detroitlileri Detroit’te tutma taahhüdüdür. Konut birimlerinin yüzde otuzunu çok uygun fiyatlı konutlara ayırıyoruz, yerel siyahi işletme sahipleriyle ortaklık kuruyoruz ve yıllardır geçici çadırlarda mücadele veren yerel satıcılara yönelik zemin katta bir destek merkezi oluşturuyoruz. İkimiz de dışarıdan gelen sermayenin nasıl davrandığını biliyoruz—gelip vergi teşviklerini toplayıp, iş zorlaştığında ortadan kayboluyorlar. Sizden, kalacak bir ekiple birlikte durmanızı rica ediyorum; çünkü vergi muafiyetlerini sağlamadan ya da belediye meclisindeki bürokratik engelleri aşmadan, sizin desteğiniz olmadan başarılı olamayız. Bakın, her topluluk toplantısına adım attığımızda aynı yükü omuzlarımızda taşıyoruz: O sakinlerin gözlerinin içine bakıp değişimin yerinden edilme anlamına gelmeyeceğine söz vermeliyiz. Bu Salı günü programınızda bana yirmi dakika ayırın, birlikte altyapı bütçesini gözden geçirelim; böylece ikimizin de adını gururla yazabileceği bir gelecek için çalışalım.