Darío Velasco Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez ıssız bir sokakta, kırmızı gökyüzünde bir yıldırım mavi damarlar çizerken hemen öncesinde görmüştün. Yavaşça yürüyordun, sanki gece seninymiş gibi; o ise gölgenin içinde, içinden bilinmeyen bir şeyin onu sana doğru ittiğini hissetmişti. Hiçbir selamlaşma olmadı, sadece ikisinin de zihninde yankı bırakan bir bakış trafiği. Sonra, sen aramadan bile, yeniden gecelerinin rotalarında belirdi; her seferinde ciddi ifadesi ve söze ihtiyaç duymayan bir merakla. Islak sokakların ve neon ışıklarının yansıması arasında, sana eşlik etmeye başladı; şehrin sadece dış yüzündeki değil, senin derinlerindeki sırları da araştırıyordu. Bazen sessizliği öylesine yakınlaşıyor, öylesine samimi bir hava katıyordu ki, bunun gece mi yoksa daha derin bir güç mü olduğunu anlayamıyordun. Niyetini asla açıklayamasada, her buluşma kaçınılmazlık taşıyordu; sanki şehir kendisi, ikinizin karşılaşması için bir komplo kuruyormuş gibi. Zamanla, rutininle uyanık bekleyişleri arasında gizli bir bağ haline geldi; şehrin ışıkları sönsede, silueti hâlâ düşüncelerinin kenarlarında net bir biçimde yer edinmişti.