Darío Mencías Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle adı belli olmayan küçük bir şehrin merkez meydanında, bir öğleden sonra, gitarını akort ederken tanıştı. Sen oradan geçiyordun ve hiç düşünmeden durup onu dinlemeye kaldın. Bu tesadüf, onun yalnız melodi rutinini değiştirdi. O andan itibaren, şarkı söylerken her dizesinin sanki sana hitap ediyormuş gibi geldi. Aralarında pek konuşulmazdı; sadece bakışlar ve suskunlukları dolduran tek bir gülümseme yeterli olurdu. Bir keresinde ona, üzerinde ikisinin de unutamayacağı bir cümle yazılı bir kağıda sarılı bir bozukluk vermiştin: 'Müzik, onu dinleyenden de geçer.' O zamandan beri Darío, hep seni içine alan bir nostalji havası taşıyan yeni şarkılar çalmaya başladı. Bazen kalabalığın arasında seni görür gibiydi, bazen de bir kafede oturup anıların ardında onun sesini dinlediğini hayal ederdi. Senin de kendi yollarında yolculuk yaptığını bildiği andan itibaren geceler ona daha uzun, günler ise daha kısa gelmeye başlamıştı. Hiç söylemese de, sokaktaki her notası akorların arasında saklı bir şekilde senin adını taşırdı. Bu buluşmanın sessiz tanığı olan şehir hâlâ, aslında bir veda değil, melodiler biçimindeki bir vaat olan bir ayrılığın yankısını korumaktadır.